Labrador - Λαμπραντορ | Η ιστορία των labrador

Λαμπραντόρ Ιστορία
ιστορία



η καταγωγή των λαμπραντόρ

Η καταγωγή των Λαμπραντόρ

Οι ψαράδες και οι φαλαινοθήρες έπλευσαν στον αποκαλούμενο "Νέο Κόσμο" από το δέκατο πέμπτο αιώνα. Το 1494 η νέα γη "ανακαλύφθηκε" από τους εμπόρους του Μπρίστολ, και το 1504 η επιχείρηση του Μπρίστολ καθιέρωσε τον πρώτο οικισμό της. Η αλιευτική βιομηχανία της Νέας Γης (Newfoundland) αυξήθηκε και ευημέρησε, ενώ οι στόλοι των αλιευτικών σκαφών από την Αγγλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες αλίευσαν τα κρύα νερά.

Είναι πολύ πιθανόν οι πρώτοι ψαράδες που έφτασαν στην περιοχή που ήταν κυρίως Πορτογάλοι και Βάσκοι να έφεραν μαζί και τα σκυλιά τους κυρίως σκυλιά που μπορούσαν να αντέξουν τις παγωμένες καιρικές συνθήκες του Newfoundland και να παρείχαν κάποιο είδος προστασίας αλλά και να ήταν αρκετά δυνατά να μεταφέρουν ξυλεία. Τέτοια σκυλιά ήταν τα Cão de Castro Laboreiro μια mastin φυλή γενικής χρήσης (φύλαξη κοπαδιών και αγροκτημάτων) απο την Νοτιοανατολική Πορτογαλία. Παρότι τα σκυλιά αυτά τεχνικά είναι mastiff, η απομόνωση σε αυτές τις περιοχές βοήθησαν στο να έχουν λιγότερες υπερβολές απο άλλους Μολοσοιδείς τύπους, είναι μεσοκεφαλικά όπως όλα τα ριτρίβερ. Είναι επίσης πολύ πιθανό οι Βάσκοι να έφεραν τα δικά τους σκυλιά απο τα Πυρηναία, απο όλη αυτήν την γενετική σούπα προήλθαν και τα πρώτα σκυλιά που γνωρίζουμε σαν τα σκυλιά St. John απο όπου προέρχονται τα Λαμπραντόρ. Η ονομασία Λαμπραντόρ επίσης είναι πιθανόν να προέρχεται όχι απο την περιοχή, που άλλωστε είναι νότια του Newfoundland, αλλά από την παρερμηνεία του oνόματος Laboreiro που άκουγαν από τους Πορτογάλους.

η καταγωγή των λαμπραντόρΤο 1662, ο W.E. Cormack, ένας ντόπιος του ST John, Νέας Γης, ταξίδεψε με τα πόδια σε ολόκληρη τη χώρα. Στον απολογισμό του ταξιδιού του έγραψε ότι είδε μικρά σκυλιά ύδατος, τα οποία περιέγραψε τόσο "αξιοθαύμαστα εκπαιδευμένους retrievers και είναι και σε άλλα καθήκοντα χρήσιμα - το ομαλό ή με κοντά μαλλιά σκυλί προτιμάται, επειδή στον παγωμένο καιρό, το μακρύτριχο είδος γεμίζει με πάγο όταν βγεί από το νερό"." το με κοντά μαλλιά σκυλί ήταν αυτό που γνωρίζουμε ως retriever του Λαμπραντόρ, ενώ το "μακροτριχο μαλλιαρό είδος" ήταν το Newfoundland.

Τα σκυλιά που εξελίχθηκαν σε retrievers ζούσαν μια πολύ δύσκολη ζωή σε αυτήν την άγονη γη δουλεύοντας για ανθρώπους που προσπαθούσαν να επιβιώσουν σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Χρησιμοποιήθηκαν για να βοηθήσουν να ανακτήσουν τα ψάρια που έπεφταν απο την βάρκα στους ψαράδες πέφτοντας απο την βάρκα στα παγωμένα νερά, στο κυνήγι και στην μεταφορά ξυλείας. Αργότερα έγινε γνωστό όπως το μικρότερο Newfoudland, ή συχνότερα το σκυλί ύδατος του St. Johns, και τελικά με το σημερινό τους όνομα Labrador Retriever.

Τα σκυλιά των ψαράδων όχι μόνο έπρεπε να βοηθήσουν να μεταφέρουν στη μεταφορά των δικτυών και να ανακτήσουν τα ψάρια που βγήκαν απο αυτά, αλλά έπρεπε επίσης να είναι σε θέση να ανακτήσουν τα πουλιά και τα υδρόβια πουλιά στο κυνήγι. Το 1830 ο συνταγματάρχης Hawker αναφέρθηκε στα σκυλιά ύδατος του ST Johns ως, "κατά πολύ το καλύτερα για οποιοδήποτε είδος κυνηγιού είναι γενικά μαύρος και όχι μεγαλύτερος από ένα pointer, πολύ δυνατός στα πόδια με την κοντή ομαλή τρίχα και η ουρά του δεν κατσαρώνει τόσο πολύ, εξαιρετικά γρήγορα ανακτά, κολυμπά και παλεύει."

η καταγωγή των λαμπραντόρΔεν πήρε πολύ πριν να αρχίσουν οι ψαράδες να φέρνουν πίσω όχι μόνο αλιεία από την Νέα Γη, αλλά και μερικά από καλύτερα retrievers, για να πωληθούν στην αγορά. Ο κύριος λιμένας της εισαγωγής για τα "σκυλιά ύδατος του ST Johns" ήταν ο λιμένας Poole, και στο 1830 αυτά τα πολύτιμα σκυλιά πήγαν στα εκλεκτικά προγράμματα αναπαραγωγής στην Αγγλία και τη Σκωτία. Αλλά ενώ η αναπαραγωγή στη Μεγάλη Βρετανία συνεχίστηκε, οι βαριοί φόροι σκυλιών στον Καναδά, καθώς επίσης και ένας αγγλικός νόμος καραντίνας, σήμαναν το τέλος για το αρχικό απόθεμα αναπαραγωγής στη Νέα Γη.

ο 5ος δούκας Buccleuch και ο 7ος δούκας Queensberry, διαδέχτηκαν τον πατέρα τους dukedom Buccleuch το 1819. Ο 5ος δούκας ήταν επίσης ένας από τον πρώτους που εισήγαγε τα σκυλιά του Λαμπραντόρ από τη νέα γη στο 1830, ακριβώς όπως ο αδελφός του Lord John Scott, και 2ος Earl of Malmesbury.

Στα βιβλία εκτροφείου του βρίσκουμε τα σκυλιά που ανήκουν τα πρώτα -πρώτα καταγραμμένα retrievers του Λαμπραντόρ: Lord Malmesbury's Sweep (1877) και Lord Malmesbury's Juno (1878). Παρήγαγαν την Buccleuch Ned (1882).

Σε μια επιστολή του το 1887, στον 6ο δούκα Buccleuch, ο 3ος κόμης Malmesbury αποκάλεσε αρχικά τα σκυλιά "σκυλιά του Λαμπραντόρ." "Tα λέμε πάντα τα σκυλιά του Λαμπραντόρ και έχω κρατήσει τη φυλή τόσο καθαρή όσο θα μπορούσα από τον πρώτο που είχα, η πραγματική φυλή μπορεί να αναγνωρισθεί από το κοντό τρίχωμα που διώχνει το νερό όπως το πετρέλαιο, και, πάνω απο όλα, μια ουρά όπως μια ενυδρίδα."

η καταγωγή των λαμπραντόρ H πρώτη σελίδα Stud Book του Duke of Buccleuch's Labrador Retrievers stud book

Όταν άρχισαν να οργανώνονται κυνήγι του φασιανού, και ο αγριόγαλλος και οι πέρδικες έγιναν δημοφιλείς μεταξύ της ανώτερης τάξης προς το τέλος του δέκατου όγδοου και των δέκατου έννατου αιώνα, το retriever του Λαμπραντόρ έγινε δημοφιλές, και όλο και περισσότερα pointers και setters αντικαταστάθηκαν με retrievers.

Στις 7 Ιουλίου 1903 το retriever του Λαμπραντόρ αναγνωρίστηκε αρχικά ως ειδική φυλή από τη Kυνολογικό Όμιλο, όταν αποφασίστηκε να δοθούν οι κατηγορίες στον Όμιλο παρουσιάζει τα Labradors ως χωριστή φυλή. Στις 3 Νοεμβρίου 1903, το retriever του Λαμπραντόρ αναγνωρίστηκε οριστικά ως χωριστή φυλή, και στις 3 Ιανουαρίου ..1905, η φυλή ταξινομήθηκε χωριστά ως υποποικιλία retriever.

Μέχρι το 1880 όλα σχεδόν τα Labrador (st John's dogs) είχαν εξαφανιστεί από την Αγγλία. Μία τυχερή συνάντηση μεταξύ των Earl of Malmesbury σε ηλικία 75 χρονών με τον Duke of Buccleuch (1831-1914) και τον Duke of Home (1834-1918) έσωσε τα Λαμπραντόρ απο την εξαφάνιση. Όταν συμμετείχαν σε κυνήγι οι δύο άνδρες εντυπωσιάστηκαν απο την ικανότητα των σκύλων του Malmesbury ο οποίος τους έδωσε μερικά για να συνεχίσουν το πρόγραμμα αναπαραγωγής αυτά τα σκυλιά ήταν η Ned (1882) και ο Avon (1885)

η καταγωγή των λαμπραντόρΣτην φωτογραφία κάτω φαίνονται 2 απο τα τελευταία Newfoundland St. John dogs. Ο συγγραφέας Richard Wolters έγραψε στο βιβλίο του το Labrador Retriever ότι αυτά τα δύο αρσενικά επιβίωσαν γιατί ζούσαν σε απομακρυσμένη περιοχή. Δεν υπήρχαν θυληκά για να ζευγαρώσουν , και έτσι φαίνεται ότι ήταν τα τελευταία σκυλιά του St. John. Ο Lassie (στα δεξιά) ήταν 13 χρονών στην φωτογραφία και ο αδελφός του (αριστερά) ήταν 15 χρονών. Προσέξτε ότι έχουν λευκή μουσούδα και πατούσες όπως τα πρώτα Labrador sτην Αγγλία. Το χαρακτηριστικό αυτό δεν υπάρχει πλέον στην φυλή λόγω επιλεκτικής εκτροφής αλλά εμφανίζεται σπάνια σποραδικά.

Last edited: 5 Μαρτίου 2017

Copyright © 2017 Amalthea Nais Labradors


ΒΙΒΛΙΑ & Ε-ΒΟΟΚ

  • βιβλίο λαμπραντόρ

    ΒΙΒΛΙΟ

    Ανατροφή & Εκπαίδευση Λαμπραντόρ

    H νοημοσύνη και η προσαρμοστικότητά του τον κάνουν ενα ιδανικό σκυλί για οικογένεια, στο βιβλίο αυτό περιγράφουμε το τυπικό λάμπραντορ, και δίνουμε συμβουλές για την εκπαίδευση, την διατροφή, και για μιά αρμονική συμβίωση.

  • λαμπραντορ ebook

    E-BOOK

    E-BOOK Λαμπραντορ

    Για να ζείς αρμονικά με ένα σκύλο χρειάζεται πολύ αγάπη, λίγη έρευνα και γνώσεις, εκπαίδευση τόσο στο σκύλο όσο και εσένα και την οικογένεια σου. Aρχίζοντας με τα σωστά εργαλεία και γνώσεις, θα έχετε πολύ καλύτερες πιθανότητες επιτυχίας. Aκόμη και με έρευνα και γνώσεις θα κάνετε δοκιμές και λάθη και θα μάθετε απο αυτά.

  • βιβλίο για κουτάβια

    ΚΟΥΤΑΒΙΑ

    Το τέλειο κουτάβι

    • κουταβίσια προβλήματα & λύσεις • κτηνιατρικές επισκέψεις και εμβολιασμοί • κοινές ασθένειες των κουταβιών • εκπαίδευση κουταβιού • θετικοί τρόποι προσέγγισης και λύσεις προβλημάτων συμπεριφοράς